X
تبلیغات
نماشا
رایتل

خانـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــواده

پایه و اساس زندگی انسانی برقراری روابط اجتماعی او با سایرین است به عبارتی انسان موجودی است که برای رفع نیازهای جسمانی - عاطفی - روانی خود نیاز به رابطه با دیگران دارد .

ادامه زندگی انسانی در ارتباط با سایرین است که جریان میابد و لازمه زندگی انسانی و اجتماعی این است که افراد با دیگران سازگاری داشته باشند . افراد بدون این ارتباط قادر به زندگی نخواهند بود اعضای خانواده نیز شامل پدر , مادر , خواهر , برادر ... با یکدیگر ارتباط دارند .

ارتباط اجتماعی و نقش آن در بهداشت روانی خانواده

برقراری ارتباط اجتماعی سالم با دیگران موجب افزایش اعتماد با نفس احساس ارزشمندی , احساس شایستگی و لیاقت میگردد و نهایت باعث میشود فرد از امنیت و آرامش روانی بیشتری برخوردار باشد        

ارتباط برقرار کردن درست و منطقی والدین با فرزندان , باعث میشود که آنان کمتر گرفتار مشکلات عاطفی و اختلات رفتاری گردند . در مطالعه ای مشخص گردیده است که خانواده هائیکه ارتباط خوبی با فرزندانشان برقرار نکرده بودند , 50 % مبتلا به بیماری در فرزندان مشاهده شده بود .                                                 

نقش حمایت اجتماعی بر سلامت روانی خانواده  

حمایت های عاطفی دیگران فرد را در مقابل فشار روانی مقاوم میسازد اگر انسان در موارد بحرانی زندگی شامل طلاق , مرگ , بیماری یکی از اعضای خانواده تنها باشد و حمایتی از جانب دیگران دریافت ننماید ,

آسیب پذیر میگردد . افرادی که پیوند های اجتماعی بیشتری دارند از جمله ازدواج , دوستان و وابستگان نزدیک , متعلق به گروه اجتماعی و ... در مقابل کسانی که حمایت های کمتری دارند , بیشتر عمر میکنند .

توانائی برقراری روابط صمیمانه با دیگران نشانه ای از سلامت روانی افراد است .

همچنین زمانی که افراد در جو خانواده از یکدیگر میکنند , رفتار مطلوب و مقبولتری از خود نشان می دهند و بیشتری در اداره کارهای روزمره زندگی موفق اند و انزوای اجتماعی , باعث بوجود آمدن رفتار غیر عادی می گردد . زنانی که تغییرات زندگی منفی را در دوران بارداری تجربه کرده اند ولی از حمایت اجتماعی خوبی برخوردار بوده اند یعنی به اینگونه زنان مهرو محبت می شد و با صمیمیت با آنان برخورد میشد .

عوارض کمتری طی زایمان نسبت به زنانی که حمایت نداشته اند , تجربه کردند .

خانواده و تاثیر آن در رفتار کودک

محیط خانواده اولین عاملی است که در رشد شخصیت کودک تاثیر فراوانی دارد در آشنایی کودک به زندگی اجتماعی و فرهنگی جامعه خانواده نقش دارد و طرز ارتباط اعضا هر خانواده با یکدیگر متفاوتست .

طرز معاشرت با دیگران را کودک از خانواده می آموزد .

ارتباط برادران و خواهران با هم در درون خانواده سبب رشد مهارتهای اجتماعی آنان در آینده خواهد شد . کودکی که خواهر و یا برادر ندارد و بعبارتی تنها فرزند خانواده است ممکن است در آینده از رشد اجتماعی خوبی برخوردار نباشد . نحوه ارتباط کودکان با یکدیگر نیز در رشد اجتماعی , عاطفی , عقلانی آنان تاثیر دارد .

نقش خانواده در فرایند اجتماعی کردن کودکان در سال دوم و سوم زندگی

کودکان از طریق اجتماعی شدن ارزشها و رفتارهای مورد نظر فرهنگ و جامعه خود را می آموزند .

در سالهای اوایل زندگی کودک والدین عوامل اصلی اجتماعی شدن آنان به حساب می آیند والدین با ابراز محبت کردن , ایجاد محدودیت و آزادی برای کودک و سرکوبی رفتار غیر قابل او سرمشق کودک قرار می گیرند

در سال دوم زندگی کودکان از طریق مشاهده کردن رفتار دیگران به تقلید از رفتار سایرین می پردازند .

اگر کودکان احساس کنند که دوست داشتنی و باارزش اند تصوری که از خود میباند مثبت خواهد بود و در مورد توانایی های خود احساس اعتماد به نفس خواهند کرد بطور کلی بهترین و موثرترین شیوه اجتماعی کردن کودک برقراری و ایجاد رابطه ای گرم و عاطفی با کودک میباشد .

میزان تاثیری که خواهران و برادران در شکل گیری شخصیت و رشد اجتماعی کودک دارند بستگی به جنسیت کودک , داشتن خواهر یا برادر , چندمین فرزند خانواده بودن , فاصله سنی با خواهران و یا برادران , مجموعه تعداد کودکان در خانواده و تربیت خانوادگی دارد .

نظرات (0)
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
نظر بدهید
نام :
ایمیل :
وب/وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد